“Uroj që të mos vijë dita kur ju dhe institucionet përgjegjëse të detyroheni të jepni llogari vetëm pasi të jetë marrë jeta ime.”
Kjo ishte thirrja alarmuese që 49-vjeçarja Arlinda Sylaj Zekaj i drejtoi Prokurorisë Themelore në Pejë më 22 tetor. Tri ditë më vonë, më 25 tetor, ajo u gjet e vrarë në shtëpinë e saj në Vitomiricë. Letra, e publikuar nga mediat në Kosovë, e vendos tashmë në qendër të vëmendjes jo vetëm krimin, por edhe pyetjet për reagimin e institucioneve ndaj kërkesave të saj për ndihmë.
Në dokumentin e shënuar si urgjent, Arlinda kërkonte ndërhyrje konkrete, zbatimin e një vendimi gjyqësor dhe verifikimin e përgjegjësive të zyrtarëve që, sipas saj, nuk kishin përmbushur detyrat. Ajo shprehte shqetësimin se institucionet po ia kalonin përgjegjësinë njëra-tjetrës, ndërsa rreziku për jetën e saj vazhdonte.
“Kjo është shtesa ime e fundit”, kishte shkruar ajo në letër, duke lënë pas një paralajmërim që, pas vrasjes së saj, merr një domethënie tronditëse.
Arlinda kishte shprehur edhe zhgënjimin e saj me institucionet: “Tani po e kuptoj pse ka kaq shumë vrasje!”
Rrethanat e mbrëmjes së 25 tetorit e bëjnë edhe më të rëndë ngjarjen. Arlinda ishte paraqitur në stacionin policor në Pejë rreth orës 19:00, ku ishte intervistuar nga Njësia për Hetimin e Dhunës në Familje, pasi kishte denoncuar dhunë.
Rreth orës 20:58, ajo ishte kthyer në shtëpinë e saj në rrugën “Man Dedushaj”, në Vitomiricë, e shoqëruar nga një patrullë policore. Vetëm rreth dhjetë minuta më vonë, Policia ishte njoftuar se gruaja ishte gjetur pa shenja jete në dhomën e gjumit.
Për vrasjen dyshohet kunati i saj, Albert Sylaj, i cili, sipas raportimeve fillestare, dyshohet se e ka goditur me sëpatë dhe më pas është larguar nga vendi i ngjarjes. Mediat kanë raportuar gjithashtu se bashkëshorti i saj, Jeton Sylaj, është ndaluar për 48 orë në kuadër të hetimeve. Deri në publikimin e raportimeve të fundit të konsultuara, nuk janë bërë të ditura zyrtarisht dyshimet konkrete që çuan në ndalimin e tij.
Pas vrasjes, Prokuroria Themelore në Pejë konfirmoi se kishte pranuar parashtresën e Arlindës më 22 tetor 2026. Sipas njoftimit zyrtar, kryeprokurorja urdhëroi regjistrimin e saj për trajtim nga një prokuror kompetent, me qëllim vlerësimin e pretendimeve për përgjegjësi të mundshme penale lidhur me veprën “Keqpërdorimi i pozitës apo autoritetit zyrtar”.
Parashtresa iu përcoll për trajtim urgjent edhe Policisë Rajonale në Pejë, Gjykatës Themelore, Drejtorisë për Mirëqenie Sociale dhe Qendrës për Punë Sociale. Prokuroria bëri të ditur gjithashtu se vendimi gjyqësor për shfrytëzimin e barabartë të shtëpisë ishte ekzekutuar me ndërhyrjen e prokurores kujdestare dhe në bashkëpunim me Policinë e Kosovës.
Megjithatë, mbetet për t’u sqaruar se çfarë masash konkrete ishin marrë për sigurinë e saj dhe si u vlerësua rreziku, veçanërisht pas denoncimit të bërë ditën e vrasjes.
Në dritë ka dalë edhe një ankesë disiplinore të paraqitur më 28 korrik nga avokatja e Arlindës, Adelina R. Hoxha. Ankesa lidhej me trajtimin institucional të një çështjeje që përfshinte fëmijën e mitur të viktimës dhe ngrinte pretendime për mangësi në hetim, administrimin e provave dhe mbrojtjen e interesit të fëmijës.
Më 21 gusht, sipas medias kosovare, kryeprokurorja kishte vendosur të mos niste procedurë disiplinore ndaj prokurores së përfshirë. Ky vendim nuk provon vetvetiu se ka pasur shkelje, por e bën të domosdoshëm sqarimin e plotë të mënyrës se si u trajtuan ankesat e paraqitura nga Arlinda dhe përfaqësuesja e saj ligjore.
Vrasja e Arlinda Sylaj Zekajt nuk ngre vetëm pyetjen se kush e kreu krimin. Ajo kërkon përgjigje edhe për paralajmërimet që kishte bërë, për mbrojtjen që kërkoi dhe për reagimin e institucioneve përpara se jeta e saj të përfundonte.
Letra e 22 tetorit tashmë është pjesë e një dosjeje që duhet të shqyrtohet me transparencë, sepse ajo që Arlinda kërkonte ishte ndërhyrje përpara se të ishte tepër vonë. Tani, institucionet duhet të sqarojnë pse nuk u veprua në kohë, nëse u vlerësua siç duhej rreziku dhe nëse pati mangësi apo përgjegjësi konkrete.
©ZëriOnline
