Në mëngjesin e një dite të zakonshme korriku, qyteti i Pogradecit u zgjua nga lajmi i një tragjedie. Në një lagje të qetë, flakët përfshinë një apartament. Brenda tij, një grua e quajtur Kozeta Teço, humbi jetën në heshtje, asfiksuar nga tymi që mbushi muret e fundit të strehës së saj.
Kozeta ishte 52 vjeçe. E pamartuar, pa fëmijë, pa një familje që ta kishte përditë pranë. Jeta e saj kishte kaluar mes përpjekjesh të heshtura për mbijetesë dhe mungesës së mundësive. Me një fytyrë që mbante shenjat e kohës dhe të jetës së vështirë, ajo kishte mësuar të jetonte në vetmi, por pa humbur kurrë dinjitetin.
Ekzistenca e saj nuk përmendej shpesh në lagje. Ishte një nga ata njerëz që nuk bëjnë zhurmë, nuk kërkojnë shumë, nuk bëhen barrë për askënd. Kishte vetëm motrën, që herë pas here e ndihmonte me sa mundej, por jo mjaftueshëm për t’i ndryshuar rrënjësisht realitetin e zymtë. Shtëpia e saj ishte e vjetër, me instalime të dobëta elektrike dhe mungesë ngrohjeje në dimër. Pikërisht aty nisi edhe zjarri fatal.
Por hetimet e para kanë hedhur dyshime serioze mbi natyrën aksidentale të ngjarjes. Burime pranë grupit hetimor bëjnë me dije se nuk përjashtohet mundësia që zjarri të jetë shkaktuar qëllimisht, për arsye të lidhura me pronën. Dyshohet se Kozeta mund të jetë bërë viktimë e një përplasjeje për banesen, duke ngritur pyetje të rënda mbi atë që në pamje të parë u duk si një aksident tragjik. Dhe per te fshire gjurmet i vune flaken.
Kur flakët u vunë re, ishte vonë. Zjarri kishte mbytur me tym hyrjen, duke bllokuar çdo rrugëdalje. Kozeta nuk arriti të shpëtonte. Ajo u gjet më vonë pa jetë, në një nga dhomat e vogla, ku ndoshta kishte kërkuar të fshihej, ndoshta ishte lutur për ndihmë.
Vdekja e saj nuk është vetëm një tragjedi e rëndë. Është një kujtesë e dhimbshme për ata që jetojnë në skaj të shoqërisë, të harruar, të padukshëm, të pambrojtur. Kozeta jetoi në heshtje dhe vdiq në heshtje, por historia e saj duhet të tregojë se asnjë jetë nuk duhet të harrohet kaq lehtë.
Në atë banessë në Pogradec, u shua një jetë që kishte kërkuar vetëm pak ngrohtësi, pak kujdes, dhe ndoshta një dorë të shtrirë në kohën e duhur.
©️zërionline
