Një aspekt i panjohur më parë i operacioneve amerikane në Ngushticën e Hormuzit ka dalë në dritë, pas zbulimit se tetë marinarë amerikanë u plagosën më 14 shtator kur një raketë iraniane kundër anijeve goditi një anije në të cilën ata po operonin.
Lajmi është me rëndësi të veçantë për transportin detar ndërkombëtar jo vetëm për shkak të goditjes direkte mbi personelin ushtarak amerikan, por kryesisht për shkak të një detaji që mbetet i pashpjegueshëm: marinarët nuk ishin në një anije të Marinës Amerikane.
Sipas NBC News, e cila citon tre zyrtarë amerikanë, tetë marinarët po operonin si anëtarë të një ekipi zbarkimi batalioni kur anija u godit nga raketa iraniane. Shtatë ishin këmbësorë dhe një oficer.
Lëndimet e tyre nuk u përshkruan si serioze. Ushtarakët amerikanë pësuan simptoma të thithjes së tymit dhe tronditjes, duke përfshirë dhimbje koke, duke çuar në mundësinë e dëmtimit traumatik të trurit. Të tetë u kthyen në detyrë menjëherë pas incidentit.
Zyrtarët amerikanë konfirmuan se nuk ishte një anije e Marinës Amerikane, por refuzuan të zbulonin emrin apo edhe llojin e saj, duke u kufizuar në përshkrimin e përgjithshëm të një “anije detare”. CENTCOM, sipas raporteve në dispozicion, nuk pranoi të komentonte më tej mbi incidentin. Kjo lë të hapur një fushë kritike pyetjesh se kush ishte operatori i anijes, nën çfarë flamuri lundronte, cili ishte statusi i pronësisë së saj dhe më e rëndësishmja, çfarë misioni po kryente në kohën e sulmit.
Ekzekutivi Detar shton një element të rëndësishëm. Ai deklaron se më parë kishte raportime për një sulm ndaj një anijeje “të kontraktuar nga SHBA-ja” në zonë, ndërsa burime private të sigurisë detare kishin lidhur një incident në të njëjtën ditë me një anije të menaxhuar nga Perëndimi. Megjithatë, identifikimi i këtyre raporteve me anijen në të cilën udhëtonin tetë marinsat nuk është konfirmuar zyrtarisht. Prandaj, në këtë fazë nuk mund të supozohet se ishte një anije tregtare konvencionale.
Sulmi ndodhi më 14 shtator, por Departamenti i Mbrojtjes i SHBA-së nuk kishte njoftuar publikisht një sulm ndaj personelit amerikan me këto karakteristika në atë kohë. Një zyrtar amerikan ia atribuoi vonesën, ndër të tjera, faktit se simptoma të tilla si ato të një tronditjeje mund të shfaqen më vonë dhe se baza e të dhënave nuk përditësohet në kohë reale.
Ky shpjegim ka të bëjë me regjistrimin e lëndimeve. Megjithatë, nuk i përgjigjet pyetjes së ndryshme se pse sulmi me raketa ndaj një anijeje që transportonte personel ushtarak amerikan nuk u raportua. Për tregun e transportit detar, rasti është me rëndësi më të madhe sesa numri i lëndimeve. Prania e marinsave në një anije që nuk i përket Marinës Amerikane sugjeron që operacionet amerikane në rajon mund të përfshijnë platforma jashtë flotës konvencionale të anijeve luftarake. Ende nuk dihet nëse anija e veçantë është përdorur për mbrojtjen e anijeve, logjistikën, transportin e personelit, misionin special apo aktivitet tjetër operativ.
Kjo është pikërisht ajo që u intereson pronarëve të anijeve, operatorëve dhe siguruesve. Nëse personeli ushtarak operon nga anije jo-lufte ose të kontraktuara, krijohet një zonë gri shumë më komplekse midis aktivitetit ushtarak dhe atij tregtar. Dhe me këtë lind pyetja se cilat kritere mund të përdorë Teherani për të karakterizuar një anije si pjesë të pranisë ushtarake amerikane. Dallimi është me rëndësi të drejtpërdrejtë për vlerësimin e rrezikut të luftës, mbulimin e sigurimeve, vendimet e operatorëve për të kaluar nëpër Ngushticë dhe, në fund të fundit, për masën në të cilën një anije që nuk është një njësi luftarake mund të trajtohet si një objektiv ushtarak.
Elementi më i rëndësishëm i rastit mbetet i fshehur, përkatësisht identiteti i anijes. Derisa të dihen numri i IMO-s, flamuri, struktura e pronësisë/menaxhimit dhe statusi i saktë kontraktual, nuk mund të nxirret asnjë përfundim i sigurt nëse është një anije tregtare, një platformë ndihmëse speciale apo një anije sipas kontratës amerikane.
Megjithatë, zbulimi se tetë marinarë ishin në bordin e një anijeje të paidentifikuar jo të Marinës Amerikane kur u godit nga një raketë iraniane nxjerr në pah një dimension të ri të konfliktit në Hormuz: disa nga operacionet në det duket se po zhvillohen jashtë kufijve lehtësisht të identifikueshëm të anijes luftarake konvencionale.
©ZëriOnline
