Një vajzë 21-vjeçare i dha fund jetës sot në Lushnjë, duke u hedhur nga kati i nëntë i një pallati në qendër të qytetit. Kledia Kollazi, e rritur mes dhimbjeve të familjes, vuante nga një depresion i rëndë. Ajo jetonte me dajën, pasi nëna e saj kishte ndërruar jetë duke u vetëhelmuar pas një divorci të vështirë.
Kjo histori nuk është thjesht një tragjedi personale, por një pasqyrim i një problemi më të madh, mungesa e vëmendjes ndaj shëndetit mendor. Depresioni dhe trauma familjare shpesh lihen në hije, duke mos dhënë ndihmën e nevojshme në kohë. Shoqëria jonë ende e sheh vuajtjen psikologjike si një çështje dytësore, ndërsa të rinjtë si Kledia mbeten të vetmuar në betejën e tyre.
Kjo ngjarje duhet të shërbejë si një thirrje për reflektim. Sa shpesh i dëgjojmë të rinjtë që përballen me dhimbje të padukshme? A kemi ndërtuar një sistem mbështetjeje për ata që luftojnë me depresionin?
Shëndeti mendor duhet të jetë një prioritet, jo një tabu. Heshtja dhe stigmatizimi mund të jenë po aq vdekjeprurës sa sëmundja vetë. Le të flasim më shumë, të dëgjojmë më shumë dhe të ndihmojmë ata që kanë nevojë, para se të jetë tepër vonë.
©️zërionline
