Tryezat e politikës shqiptare për iftar mbushen plot dhe shtohen në prag zgjedhjesh elektorale, por këto iftare nuk janë më thjesht momente reflektimi, lutjeje dhe solidariteti fetar, por shpesh shndërrohen në platforma elektorale ku prania ka më shumë peshë sesa përkushtimi.
Ky fenomen është një pasqyrë e politikës shqiptare, ku tryezat e iftarit shndërrohen në një mjet elektoral më shumë sesa një akt besimi dhe përkushtimi fetar. Rritja e numrit të këtyre tubimeve në prag zgjedhjesh tregon përpjekjen e politikanëve për të siguruar mbështetje nga komuniteti mysliman, shpesh duke përdorur simbolet fetare si mjet strategjik për kapital politik.
Megjithatë, një ironi e dukshme është se, ndonëse këto tryeza organizohen në emër të solidaritetit dhe sakrificës së agjërimit, shumë nga pjesëmarrësit nuk janë agjërues, duke sjellë një distancë midis thelbit shpirtëror të iftarit dhe qëllimeve pragmatiste të politikës. Në këtë kontekst, iftari nuk është më një rit fetar i sinqertë, por një skenë për shfaqje publike, ku rëndësi merr prania mediatike, fotot e videot për rrjetet sociale dhe jo devotshmëria.
Kjo situatë ngre pyetje më të gjera mbi instrumentalizimin e fesë në politikë. A përfaqëson ai një respekt të vërtetë për komunitetin dhe vlerat e tij apo është thjesht një mënyrë për të siguruar vota? Për sa kohë që feja përdoret si një platformë marketingu elektoral, lidhja midis politikanëve dhe qytetarëve mbetet e bazuar te interesat afatshkurtra dhe jo te vlerat e përbashkëta.
V. Qyrfyçi
©️zërionline
