***
Hija ime nuk di dhunë,
Di veç frymë lirie
Dhe di punë, punë, punë,
Mund pa fund për art magjije.
Dhe të shoh të pasqyruar
Vetëveten fije- fije,
Fije – fije poezie,
Që mban erë Shqipërie
(Nga “Trashëgimi”)
Sot është 125-vjetori i lindjes së një prej figurave më të shquara të letërsisë shqipe, Lasgush Poradecit. Poeti lirik, i cili me penën e tij ndërtoi ura mes ndjenjave të thella njerëzore dhe natyrës së mrekullueshme shqiptare, mbetet një simbol i pavdekshëm i artit dhe kulturës kombëtare.
Emri i vërtetë i tij ishte Llazar Gusho. Ai lindi më 27 dhjetor 1899 në qytetin e bukur të Pogradecit, pranë brigjeve të Liqenit të Ohrit. Ky mjedis magjepsës frymëzoi një pjesë të madhe të krijimtarisë së tij. I edukuar fillimisht në Shqipëri dhe më pas në Austri, ku studioi letërsinë dhe filozofinë, Lasgushi e përdori këtë trashëgimi intelektuale për të ngritur lirikën shqiptare në nivele të reja.
Me veprat e tij të njohura si “Vallja e yjeve” dhe “Ylli i zemrës,” ai krijoi poezi që shprehnin dashurinë për natyrën, njerëzit dhe Shqipërinë. Poezia e tij është një kombinim unik i emocioneve të thella dhe pasqyrimit të realitetit shoqëror të kohës.
Për nder të këtij përvjetori të rëndësishëm, në qytetin e lindjes së poetit, Pogradec, qytetarët kanë marrë pjesë në aktivitete kushtuar jetës dhe veprës së Lasgush Poradecit, ku janë recituar poezitë e tij dhe janë organizuar ekspozita me dokumente dhe materiale të rralla.
Një trashëgimi që frymëzon
Lasgush Poradeci nuk ishte vetëm një poet, por edhe një intelektual i angazhuar dhe një zë i fuqishëm për kulturën dhe identitetin shqiptar. Vepra e tij mbetet një testament i përjetshëm për bukurinë e gjuhës shqipe dhe fuqinë e artit për të bashkuar dhe frymëzuar njerëzit.
Ai ishte shkrimtar, poet dhe përkthyes, i cili nuk bëri kurrë kompromise me artin e tij, duke i kushtuar kjo një gjendje jo të mirë ekonomike dhe indiferentizëm nga shtypi zyrtar i kohës.
Por, pas vdekjes së poetit dhe ndërrimit të sistemit, vargu lasgushian është dhe vijon të jetë ushqim për brezat.
Në këtë 125-vjetor të lindjes, jo vetëm që nderojmë kujtimin e tij, por edhe reflektojmë mbi rëndësinë e mbrojtjes dhe promovimit të trashëgimisë sonë kulturore, për t’ia përcjellë brezave të ardhshëm. Lasgushi, me penën e tij të artë, na kujton se letërsia është një dritë që ndriçon shpirtin dhe ndërton një urë të fortë mes të shkuarës, të tashmes dhe të ardhmes.
©️zërionline
