Bashar al-Assad, një nga figurat më kontradiktore dhe të diskutueshme të politikës globale, filloi jetën e tij larg intrigave politike që sot e përcaktojnë. I lindur më 11 shtator 1965 në Damask, ai ishte fëmija i dytë i Hafez al-Assad, presidenti i fuqishëm dhe autoritar i Sirisë për tre dekada. Përkundër pritshmërive për të ndjekur gjurmët politike të të atit, Bashar fillimisht zgjodhi një rrugë të ndryshme, atë të mjekësisë.
Pas përfundimit të studimeve për mjekësi në Universitetin e Damaskut, ai u specializua për okulistikë në Londër. Bashar ishte i përkushtuar ndaj një karriere në mjekësi dhe njihej si një njeri i qetë dhe larg ambicieve politike, ndërsa vëllai i tij i madh, Bassel al-Assad, shihej si trashëgimtari i fronit. Megjithatë, tragjedia familjare në vitin 1994, kur Bassel humbi jetën në një aksident automobilistik, ndryshoi rrjedhën e jetës së Bashar.
Rrugëtimi drejt pushtetit
Pas vdekjes së Bassel-it, Bashar u rikthye në Siri, ku i ati, Hafez, nisi ta përgatitë për të marrë drejtimin e vendit. Ai u trajnua në akademinë ushtarake dhe, pas vdekjes së Hafez al-Assad në vitin 2000, mori presidencën, duke trashëguar një sistem politik të bazuar në kontroll të fortë dhe shtypje.
Fillimisht, ardhja e Bashar u pa si një shans për reforma. Retorika e tij për ndryshime ekonomike dhe politike dha shpresë për një “pranverë siriane.” Megjithatë, këto pritshmëri u shuan shpejt, pasi Bashar e forcoi pushtetin e tij dhe u angazhua në një udhëheqje po aq autoritare sa ajo e të atit, duke u mbështetur te aparati i fuqishëm i sigurisë.
Lufta civile dhe pasojat shkatërruese
Presidenca e Bashar al-Assad mori një kthesë dramatike me shpërthimin e protestave në kuadër të Pranverës Arabe në vitin 2011. Protestat paqësore u shtypën me dhunë nga regjimi i Assad-it, çka ndezi një luftë civile të përgjakshme që vazhdon edhe sot. Regjimi i tij është akuzuar për krime lufte, përfshirë përdorimin e armëve kimike ndaj popullsisë civile, një akt që shkaktoi dënime të gjera ndërkombëtare.
Pikërisht për shkak të këtyre akuzave, ish-presidenti i SHBA-së, Donald Trump, e etiketoi Assad-in si “kafshë” në vitin 2017, pas sulmit kimik në Khan Sheikhoun që vrau dhjetëra njerëz, përfshirë shumë fëmijë. Trump përdori këtë term për të ilustruar brutalitetin e Assad-it dhe mungesën e humanizmit në qeverisjen e tij.
Një lider i izoluar ndërkombëtarisht
Assad ka mbijetuar në pushtet falë mbështetjes së aleatëve si Rusia dhe Irani, ndërsa shumica e vendeve perëndimore e kanë izoluar regjimin e tij. Lufta civile ka lënë mbi 500,000 të vdekur, miliona të zhvendosur dhe një vend të shkatërruar ekonomikisht dhe socialisht.
Sot, Bashar al-Assad mbetet një figurë e diskutueshme. Për disa, ai është një mbrojtës i sovranitetit të Sirisë kundër ndërhyrjeve të jashtme; për të tjerët, ai është simboli i një regjimi brutal që ka shkaktuar vuajtje të pamatshme. Rrugëtimi i tij nga një okulist i heshtur në një lider autoritar tregon për kthesat e papritura të historisë dhe mënyrën se si fuqia politike mund të transformojë një individ.
©️zërionline
