Mbi 100 vjet më parë, në skenat e gjalla të viteve 1920, një vajzë e vogël me një zë të madh revolucionarizoi muzikën dhe kulturën pop pa e ditur as vetë. Esther Lee Jones, e njohur si Baby Esther, ishte një këngëtare xhazi afrikano-amerikane, e famshme për performancat e saj në Cotton Club në Harlem, ku zëri i saj unikal dhe stili i të kënduarit me tinguj si “Boo-Boo-Boo” dhe “Boop-Oop-A-Doop!” u kthyen në markën e saj dalluese. Megjithatë, historia nuk e mbajti mend emrin e saj siç ndodhi me Helen Kane dhe Betty Boop, të cilat përfituan nga stili i saj, duke lënë Baby Esther në hije.
Në vitin 1930, Max Fleischer krijoi personazhin e animuar Betty Boop, e cila fillimisht kishte tipare të një qenushe qimedredhur franceze, por shumë shpejt u transformua në një ikonë të viteve ’30, një figurë femërore e çliruar dhe rebele. Për Betty Boop, Fleischer u frymëzua nga Helen Kane, një këngëtare e bardhë e cila pretendonte se kishte shpikur stilin unik të të kënduarit “Boop-Oop-A-Doop”. Në të vërtetë, Kane kishte parë Baby Esther të performonte në vitin 1928 dhe adoptoi këtë stil, duke e përdorur në këngën e saj hit “I Wanna Be Loved By You”.
Kur Betty Boop u bë e famshme, Helen Kane ngriti padi kundër Fleischer Studios, duke i akuzuar për kopjim të stilit të saj. Gjatë gjyqit, menaxheri i Baby Esther dëshmoi se Kane kishte parë dhe imituar performancën e saj, dhe pamjet filmike e konfirmuan këtë fakt. Në vitin 1934, gjykata vendosi se Helen Kane nuk e kishte shpikur stilin “Boop-Oop-A-Doop”, duke e shpëtuar Betty Boop nga padia, por pa i dhënë Baby Esther meritën që i takonte.
Kështu, një vajzë e vogël me talent të jashtëzakonshëm, e cila ndikoi kulturën e një epoke, mbeti një figurë e harruar në histori. Studiuesi Robert G. O’Meally e përshkroi këtë fenomen duke thënë se, në njëfarë mënyre, Betty Boop, një ikonë e animacionit të bardhë, kishte një “gjyshe të zezë” të padukshme në rrënjët e saj.
©️zërionline
