Reflektim mbi rastin e aktores së madhe Tinka Kurti
Tinka Kurti është 92 vjeçe. Ajo ka humbur bashkëshortin vite më parë, si dhe djalin e saj të vetëm, Zefin, në vitin 2018. I biri u nda nga jeta në moshën 65-vjeçare nga një atak kardiak teksa jetonte me familjen në Kanada.
Për një nënë, kjo është një plagë që nuk mbyllet kurrë. Kur përditshmëria zbrazet nga njerëzit e dashur, ndihma profesionale, shoqëria e përditshme, kujdesi dhe rutina e një qendre për të moshuar nuk janë dështim, janë formë mbijetese dhe dinjiteti.
Në vend që të dramatizojmë këtë moment, duhet të mësohemi të pranojmë se në moshë të thyer, shumë të moshuar, qofshin njerëz të thjeshtë apo figura të mëdha publike, kanë nevojë për mbështetje të vazhdueshme, për përkujdesje shëndetësore dhe për praninë e dikujt që t’u rrijë pranë, qoftë staf profesional apo të afërm. Sistemi i azileve nuk është një vend “harrese”, por mund të jetë një strehë dinjitoze, kur përjeton humbje dhe vetmi.
Në këtë moshë, me një shëndet që i është përkeqësuar, ajo vetë është shprehur se ka kaluar kohë të vështira. Dhe në vend që ta mëshirojmë, duhet të tregojmë respekt për kurajon e saj, për vendimin për të qenë në një vend ku ka përkujdesje, dhe mbi të gjitha, për dinjitetin me të cilin ka jetuar dhe përballuar dhimbjet më të mëdha të një jete.
Ndoshta ky rast duhet të na shërbejë si moment reflektimi si shoqëri: të mos e lidhim strehimin në azil me braktisjen, por me të drejtën për kujdes të merituar në moshë të thyer, veçanërisht për ata që na kanë dhënë kaq shumë si Tinka Kurti. Ajo është dhe do të mbetet një ikonë e artit tonë, pavarësisht vendndodhjes së saj fizike. Kujtimi, vlerësimi dhe dashuria për të nuk kufizohen me një adresë.
Jetofsh bukur dhe shëndetshëm Tinka Kurti! Ke mirënjohjen dhe nderimin e një kombi.
Vali Qyrfyçi
©️zërionline
