Pak veta e dinë, por logoja e Bluetooth ka një origjinë interesante, që ndërthur historinë dhe simbolizmin nordik.
Ajo u krijua duke kombinuar dy rune të shkrimit viking, veçanërisht runat “Haglaz” (ᚼ) dhe “Bjarkan” (ᛒ), të cilat përfaqësojnë inicialet e mbretit danez Harald “Bluetooth” Gormsson, i cili jetoi më shumë se një mijë vjet më parë dhe është i njohur kryesisht për bashkimin e mbretërisë së Danimarkës, por mbi të gjitha për dhëmbin e tij të vdekur, ngjyra blu/gri e errët që i dha pseudonimin “bluetooth” (Blåtand – dhëmbi blu).
Kombinimi i këtyre runes formon simbolin, që ne e njohim sot, si logoja e Bluetooth.
Në vitin 1996, tre liderë në sektorin e teknologjisë, Intel, Ericsson dhe Nokia, u takuan për të përcaktuar një standardizim të teknologjisë radio me rreze të shkurtër të aftë për të mbështetur lidhjen dhe ndërlidhjen midis produkteve të ndryshme dhe sektorëve industrialë.
Gjatë këtij takimi, Jim Kardash i Intel-it dha idenë që të përdorej përkohësisht termi “bluetooth” për të nënvizuar aftësinë e tij për të bashkuar botën e PC-ve dhe telefonave celularë ashtu siç kishte bërë Harold I me territoret e Danimarkës.
Derisa zyra e marketingut të gjente një emër tërheqës, kjo teknologji e re e lidhjes me valë me rreze të shkurtër do të identifikohej me termin “bluetooth”.
Më vonë, kur erdhi koha për të zgjedhur një emër “serioz”, u konsiderua përdorimi i RadioWire ose PAN (Personal Area Networking). PAN dukej sikur mund të mbizotëronte derisa u kuptua se ishte tashmë një term i tepërt i përdorur në kërkimet në ueb.
Por ndërkohë kishin kaluar ditë dhe nuk kishte mbetur më kohë, para nisjes zyrtare, për të kryer një analizë të kujdesshme të opsionit RadioWire, ndaj Bluetooth u bë e vetmja zgjedhje e mundshme.
Termi u përhap shpejt në të gjithë industrinë, duke u bërë shpejt sinonim i teknologjisë wireless me rreze të shkurtër, aq sa nuk ishte më e mundur, ose e përshtatshme për të bërë zëvendësimin e synuar.
©️zërionline
