Zhvillimet teknologjike si “balona detare” e Minesto-s nuk janë lajm vetëm për vendet nordike. Ato duhet të shërbejnë edhe si burim frymëzimi për vendet mesdhetare dhe ballkanike, ku deti dhe natyra ofrojnë pasuri të pashfrytëzuara. Rajoni ynë, me vijë të gjatë bregdetare dhe rryma detare të qëndrueshme, ka potencialin për të eksperimentuar me teknologji të tilla të gjelbra dhe inovative.
Shqipëria, me një bregdet prej mbi 360 kilometrash dhe pozicion të favorshëm gjeografik në Detin Adriatik dhe Jon, ofron mundësi reale për zhvillimin e projekteve pilot në fushën e energjisë detare. Megjithatë, mungesa e investimeve strategjike, infrastruktura e papërshtatshme dhe mungesa e kuadrit ligjor për energjinë detare janë pengesa që kërkojnë zgjidhje të menjëhershme.
Ekspertët e energjisë së rinovueshme theksojnë se diversifikimi i burimeve, përtej hidrocentraleve dhe fotovoltaikëve, është thelbësor për një sistem energjetik të qëndrueshëm dhe elastik. Teknologji si Dragon 12 mund të jenë veçanërisht të dobishme për ishuj, zona të thella bregdetare, ose komunitete të izoluara, që kërkojnë burime të decentralizuara energjie.
Në të njëjtën kohë, iniciativa të tilla hapin rrugën për bashkëpunim rajonal, sidomos në kuadër të projekteve të mbështetura nga Bashkimi Evropian për dekarbonizimin e rajonit. Investimi në kërkim, testime të pilot-projekteve dhe trajnimi i profesionistëve të rinj në këtë fushë do të ishin hapa të parë konkretë për të afruar teknologjinë suedeze me realitetin shqiptar.
Nga rrymat e ftohta të Ishujve Faroe, tek detet më të ngrohta të Mesdheut, teknologjia e balonave detare na kujton se planeti ynë ka ende potencial të pazbuluar, mjafton vizioni, vullneti dhe investimi i duhur për ta shndërruar atë në energji të pastër dhe të qëndrueshme për të gjithë.
©️zërionline
